Ta seria się tworzy....

Whistlejacket był ponoć pierwszym koniem w historii, którego malarz – George Stubbs – przedstawił jako „osobę”. To wtedy, po raz pierwszy na płótnie, koń zyskał pełną podmiotowość i godność.Na swojej drodze nieustannie spotykam końskie osobowości. Stają się one dla mnie pretekstem do portretu psychologicznego oraz studium kontekstu, formy i koloru. Wybór okrągłego formatu nie jest przypadkowy. Odrzucam tło jeszcze mocniej niż Stubbs – chłonę emocje, osobowość, ulotną chwilę. Okrąg pozwala uzyskać efekt niezwykle intymnego, skupionego kadru. Działa jak soczewka, która zmusza do nawiązania relacji z portretowaną istotą i konfrontuje widza z nią oko w oko.

Tryptyk inspirowany twórczością Alfonsa Muchy.

Od mistrza secesji zaczerpnęłam charakterystyczny, wertykalny format płócien, misterną ornamentykę roślinną oraz wizerunki efemerycznych kobiet. Od siebie dodałam baśniowy sznyt, w którym zasady skali ustępują miejsca czułości – miniaturowe źrebięta tulą się bezpiecznie w kobiecych ramionach. Tę tajemniczą więź między postaciami spowija ciepła, pozytywna energia oraz rozświetlająca kompozycję
szczypta złota.

Seria HIPPOCHROMIA to zupełnie nowe, głęboko osobiste spojrzenie na malarstwo hippiczne. Rezygnuję tu z pokazywania koni wyłącznie jako symboli siły czy dynamiki. W moich pracach są one istotami wrażliwymi, pełnymi subtelnych uczuć i bliskimi człowiekowi. Każdy obraz to intymne spotkanie z pamięcią, bliskością i codziennością tych zwierząt. Moje malarstwo to opowieść o autentycznej relacji, szacunku i bezwarunkowej akceptacji. To próba uchwycenia niezwykłego piękna koni – zarówno ich dostojności, jak i naturalnej, szczerej natury. Zapraszam Cię do świata, w którym kolor i światło pozwalają zobaczyć oraz poczuć znacznie więcej.